100 lat Szensztackich Sióstr Maryi

Impresje – historia – słowa

ZAPROSZENIE DO SPOTKANIA SIĘ

 

⟟   PODRÓŻ DOOKOŁA ŚWIATA – Pomiędzy Kościołem Adoracji a Domem Generalnym

⟟   ŚLADY ŚWIATŁA – Dom Generalny

⟟  ŻAR POCZĄTKU – Dom Generalny

⟟  Trasa rodzinna – Łąka przy Domu Generalnym

 

 

Otwarte/ Open:

Codziennie pomiędzy godziną 14.00 a 18.00
oraz po uzgodnieniu: Prosimy o zgłaszanie się w recepcji Domu Generalnego

 

Serdecznie witamy!

Cieszymy się z Waszych odwiedzin!

 

∨

∨

∨

 

1. PODRÓŻ DOOKOŁA ŚWIATA

2. Szensztacki Instytut Sióstr Maryi

„Miłość Chrystusa przynagla nas“ (2 Kor 5,14)

Rok 2026. Nasz Szensztacki Instytut Sióstr Maryi istnieje od 100 lat. Członkinie naszej wspólnoty realizują swoje powołanie naśladując Chrystusa, a pełniąc różnorakie zadania służą Szensztatowi, Kościołowi i społeczeństwu.

Kim jesteśmy
Do naszego Instytutu należy około 1450 sióstr z 42 krajów, ze wszystkich kontynentów. Realizujemy nasze powołanie prowadząc jednakowy styl życia w różnych formach: we wspólnocie lub samotnie, w jednolitym stroju zakonnym lub w stroju świeckim. Mamy wspólne dzieła, a jednocześnie pracujemy w różnych zawodach „pośrodku świata“.

Czym się kierujemy
Jako Szensztackie Siostry Maryi, wraz z całym Ruchem Szensztackim postrzegamy naszą działalność jako wkład w „religijno-moralną odnowę świata” w duchu Ewangelii. Źródłem naszego życia jest przymierze miłości z Trzykroć Przedziwną Matką i Zwycięską Królową Szensztatu. To jest dla nas droga całkowitego oddania się Trójjedynemu Bogu, dla Jego Królestwa.

Czego pragniemy

Z Matką Bożą i tak jak Ona pragniemy nieść współczesnym ludziom Chrystusa i Jego wyzwalające orędzie Ewangelii.

 

3. Rozprzestrzenianie się na cały świat

Nasza wspólnota została założona przez ojca Józefa Kentenicha (1885-1968) w dniu 1.10.1926 roku. Na początku wspólnotę tworzyła grupa 18 kobiet, które całkowicie poświęciły się Bogu i Matce Bożej, aby służyć Dziełu Szensztackiemu. Wspólnota szybko się rozrastała.
Już w 1926 r. powstały pierwsze placówki poza Szensztatem.
W 1929 r. siostry zostały wysłane do innych krajów europejskich (Wiedeń/Austria), a od 1933 r. zaczęły wyjeżdżać za ocean (najpierw do Afryki Południowej, następnie do Ameryki, a później do Australii i Azji).

 

4. SCHÖNSTATT/SZENSZTAT

Nasze korzenie. Nasze międzynarodowe centrum. Nasza duchowa ojczyzna.

Góra Szensztat

Nasza historia rozpoczęła się w dolinie Szensztat. Naszym pierwszym Domem Generalnym był „Stary Dom”, naprzeciwko Prasanktuarium. Szybki rozwój w ciągu pierwszych 25 lat był powodem, dla którego w 1951 roku na Górze Szensztat powstało międzynarodowe centrum wspólnoty.

Obecnie znajdują się tutaj: siedziba zarządu generalnego w Domu Generalnym; domy, w których odbywają się: międzynarodowe nowicjaty i dalsza formacja sióstr (Dom Nowicjatu) oraz rekolekcje i dalsza formacja (Dom Szkoleniowy). Odbywają się tutaj także kongresy generalne i kapituły generalne, międzynarodowe spotkania i uroczystości. W miejscu powstania Szensztatu żyją i pracują siostry z całego świata. Także ojciec Kentenich spędził ostatnie lata swojego życia na Górze Szensztat, w Domu Szkoleniowym.
Życie duchowe ma swoje lokalne centrum w sanktuarium naszej wspólnoty (Sanktuarium Ogrodu Maryi) oraz w Kościele Adoracji, w którym znajduje się grób naszego Założyciela.

Siostry Adoracji
Zanim pierwsze siostry misjonarki zostały wysłane do Republiki Południowej Afryki (w grudniu 1933 r.), poprosiły one ojca Kentenicha o utworzenie własnej wspólnoty adoracyjnej, która poświęciłaby się głównie modlitwie, wspierając w ten sposób misję Szensztatu. Na początku stycznia 1934 r. sześć sióstr zostaje zwolnionych z obowiązków, aby mogły poświęcić się wieczystej adoracji. Z biegiem lat powstaje z tego zalążka odrębna wspólnota adoracyjna, będąca kontemplacyjną gałęzią Instytutu.
Czymś szczególnym są pustelnie na Górze Szensztat. Niektóre siostry żyją przez długi czas jako pustelniczki, inne wycofują się do pustelni na kilka tygodni lub miesięcy, aby odpocząć duchowo.

Działalność w miejscu powstania Szensztatu
jest dla naszej wspólnoty zadaniem o kluczowym znaczeniu. W Prasanktuarium, wokół Kościoła Pielgrzymkowego i Centrum Pielgrzymkowego, międzynarodowy zespół sióstr jest odpowiedzialny – wraz z Ojcami Szensztackimi –za towarzyszenie i inspirowanie pielgrzymów z całego świata.
Dom Młodzieży – Sonnenau, Centrum Konferencyjne Marienland i Dom Spotkania z Ojcem Kentenichem służą naszemu apostolskiemu zadaniu w Ruchu Szensztackim.

 

5. W centrum Kościoła: Nasza obecność w Rzymie

W cieniu Bazyliki Świętego Piotra
Od 1964 roku Siostry Maryi żyją w Rzymie. Obecnie rzymska placówka naszego Instytutu znajduje na Via Aurelia Antica, oddalonej o 20 minut pieszej drogi od Watykanu.

Siostry z tej międzynarodowej wspólnoty pracują w Watykanie, studiują na jednym z rzymskich uniwersytetów lub są zaangażowane w działalność Ruchu Szensztackiego we Włoszech. Sanktuarium nosi nazwę „Cor Ecclesiae“ (Serce Kościoła). Maryja jako Serce Kościoła, jako „siła miłości” u boku Chrystusa, jest wzorem dla naszego powołania w Kościele: jako instytut świecki chcemy „od wewnątrz” odnawiać świat w duchu Chrystusa.

6. Prowincja dynamiczna/ personalna

Główne powołanie – Szensztat
Najważniejszym zadaniem wspólnoty jest troska o duchowy rozwój wszystkich członków, bycie „duszą” Dzieła Szensztackiego. Siostry pracują w Ruchu Szensztackim na całym świecie. Już kilka lat po założeniu Instytutu ojciec Kentenich zaczyna gromadzić wokół siebie grupę sióstr, które przygotowuje do tego zadania. W 1967 roku z tej grupy powstaje „prowincja dynamiczna”. Nie jest ona ograniczona, jak inne prowincje, do jednego terytorium, ale obejmuje siostry, które w Niemczech i w innych krajach europejskich pracują niejako „zawodowo” w różnych przestrzeniach Ruchu Szensztackiego: z młodzieżą, z kobietami i rodzinami, w ruchu ludowym i pielgrzymkowym lub w różnych projektach. Lokalnym ośrodkiem tej prowincji jest centrum konferencyjne Marienland i sanktuarium Regnum Patris.

Oprócz prowincji dynamicznej/personalnej w miejscu powstania, na całym świecie istnieją tzw. „asystencje dynamiczne”, do których należą siostry pracujące w Ruchu z jednego lub kilku krajów.

„OJCZE, NIECH PRZYJDZIE TWOJE KRÓLESTWO“

„Istniejemy dla szensztackiego apostolstwa: Tam, gdzie działamy, powinno powstawać królestwo Boga, naszego Ojca niebieskiego. Jest to królestwo miłości, pokoju, wolności, czystości, prawdy i sprawiedliwości. Duchowość i pedagogika ojca Kentenicha są dla nas drogą, na której rozwijają się ludzie i wspólnoty, które kształtują się według wzorca Ewangelii“.

 

7. AUSTRALIA I FILIPINY

Siostry Maryi żyją i pracują w Australii od 1951 roku, a od 1987 roku również na Filipinach. Celem misji jest głoszenie duchowości szensztackiej na wielokulturowym kontynencie australijskim oraz na Filipinach, w środowiskach kościelnych i społecznych, oraz troska o to, by była ona realizowana w życiu. Siostry towarzyszą różnym wspólnotom szensztackim (młodzież, kobiety, rodziny), wspierają Apostolat Pielgrzymującej Matki Bożej oraz troszczą się o pielgrzymów w centrach szensztackich. Kilka z nich pracuje w środowisku kościelnym i akademickim.

ŚLADAMI CHRYSTUSA

„Podobnie jak Maryja i wraz z Nią chcemy podążać śladami Chrystusa i w ten sposób służyć Królestwu Boga Ojca“.

 

8. AZJA

INDIE

Instytucje edukacyjne

• Przedszkole w Bangalore – Schoenstatt St. Mary’s Kindergarten
• Liceum i college w Bangalore – Schoenstatt St. Mary’s High School and Pre University College (ok. 2400 uczniów w wieku od 6 do 18 lat)
• Szkoła powszechna w Bangalore – Schoenstatt St. Mary’s Public School (ok. 1000 uczniów w wieku od 3 do 16 lat)
• Przedszkole i szkoła podstawowa w Wayanad – St. Mary’s Kindergarten and Primary School (ok. 330 uczniów w wieku od 3 do 10 lat)

W 1975 roku pierwsze młode kobiety z Indii przybyły do nowicjatu w Szensztacie. W 1984 roku powróciły do Indii i przy wsparciu niemieckich Sióstr Maryi rozpoczęły budowę wspólnoty w swojej ojczyźnie.
Jednym z głównych obszarów działalności jest edukacja. Siostry są odpowiedzialne za prowadzenie kilku placówek edukacyjnych. Ponadto siostry pracują w domu dla kobiet z niepełnosprawnością intelektualną w Irinjalakuda i angażują się w różne obszary duszpasterstwa parafialnego. Współpraca w rozwoju Ruchu Szensztackiego w Indiach jest zadaniem na przyszłość. Pełne nadziei początki mają miejsce w Bangalore i Trivandrum (ruch pielgrzymkowy, Apostolat Pielgrzymującej Matki Bożej, grupy dziewcząt i kobiet).

COR UNUM IN PATRE

„Ponieważ Indie są bardzo zróżnicowane pod względem kultur, języków i religii, dostrzegamy błogosławione znaczenie wzajemnej akceptacji i szacunku. Jedność jest możliwa, ponieważ wszyscy jesteśmy dziećmi Boga, Ojca Niebieskiego, a Maryja jest Matką wszystkich ludzi“.

 

9. EUROPA

SZWAJCARIA

Już w 1934 roku, osiem lat po założeniu, dwie Szwajcarki wstąpiły do wspólnoty w Szensztacie. W 1938 roku w Gams pojawiła się możliwość zakupienia domu i założenia pierwszej placówki. Dla ojca Kentenicha utworzenie tej filii w neutralnej Szwajcarii było ważne również ze względu na sytuację polityczną w Niemczech. Później centrum wspólnoty zostało przeniesione do Quarten.

Zakres zadań: Głównym zadaniem jest posługa w dwóch centrach szensztackich, będących miejscami spotkań, gdzie ludzie mogą się zregenerować w sposób naturalny i nadprzyrodzony. Kilka sióstr pracuje w Ruchu Szensztackim i w Apostolacie Pielgrzymującej Matki Bożej. Od 1985 roku prowincja szwajcarska wspiera rozwój naszej wspólnoty w Burundi, zapewniając personel, środki finansowe i inspiracje.

IMMACULATA

„Wznoszące się ku niebu, często pokryte śniegiem, szczyty Alp są symbolem wielkości człowieka, która urzeczywistnia się w Maryi, Niepokalanej. Ukazuje nam ona szczęśliwe człowieczeństwo, wolne i autentyczne“.

 

10. EUROPA

NIEMCY

Niemcy – kraj powstania naszej wspólnoty – jest krajem, w którym nadal mieszka większość Sióstr Maryi, a nasz Instytut przez ostatnie 100 lat mógł rozwijać swoją działalność niemal na całym jego obszarze.
Na przełomie lat 1945/46, dwadzieścia lat po założeniu, nasza wspólnota osiągnęła rozmiary, które wymagały decentralizacji na stosunkowo niezależne pod względem prawnym i gospodarczym prowincje. W wyniku wielu procesów zmian, od 2015 r. nasza wspólnota na terytorium Republiki Federalnej Niemiec jest podzielone na dwie prowincje. Diecezje położone bardziej na południu Niemiec oraz w Austrii podlegają centrum w Rottenburgu-Ergenzingen; pozostałe diecezje mają swoje centrum w Borken, znajdującym się na terenie diecezji Münster. W obu prowincjach głównym celem działalności jest opieka nad dużymi centrami szensztackimi.

 

11. EUROPA

NIEMCY

Obie niemieckie prowincje mają – oprócz wspólnej misji – dodatkowe, bardzo różne priorytety:

Południowe Niemcy wraz z Austrią, Rumunią, Węgrami i Wietnamem

Z siedziby prowincji w Ergenzingen podjęte zostały pełne nadziei nowe początki w Timişoarze/Rumunia, Budapeszcie/Węgry i w Tân Lâm (w pobliżu Sajgonu)/Wietnam. Także siostry, które pracują dla Szensztatu w Chorwacji, otrzymują wsparcie w tym centrum.

Północne, środkowe i wschodnie Niemcy wraz z placówką w Kaliningradzie/ Rosja

Nasza wspólnota jest organem prowadzącym dwie szkoły: „Schönstätter Marienschule” (gimnazjum i liceum dla dziewcząt) w Vallendar, istniejącą już od ponad 80 lat, oraz „Schönstätter Marienschule” (gimnazjum) w Borken.

Do tej prowincji należy Centrum Szensztackie w Koblencji-Metternich. To tutaj siostra M. Emilia Engel (1893–1955) pełniła funkcję pierwszej przełożonej prowincji środkowoniemieckiej i tutaj znajduje się jej grób. Dała ona świątobliwe świadectwo żywej wiary w Opatrzność Bożą, zwłaszcza w okresie swojej ciężkiej choroby. Proces beatyfikacyjny został rozpoczęty w 1997 roku.

Już w 1933 roku ojciec Kentenich wysłał siostry do diaspory we wschodnich Niemczech. Pomimo represji ze strony reżimu w NRD (1949–1989) wspólnota we wschodnich Niemczech (z siedzibą we Friedrichroda w Turyngii) rozrosła się do prawie 200 sióstr. Krótko po przemianach politycznych siostry z Friedrichroda utworzyły placówkę w Kaliningradzie w Rosji.

Maryja dzisiaj:

Obie prowincje realizują tę misję w różny sposób: Maryja w swojej wielkości, jako Królowa, przypomina o królewskiej godności każdego człowieka. Maryja w swojej płodności, jako „ogród Boży” ma poprzez nas kształtować świat.

 

12. EUROPA

HISZPANIA

Od 1961 roku Siostry Maryi pełnią posługę w Madrycie i w Barcelonie. Oprócz zaangażowania w Ruch Szensztacki w Hiszpanii, siostry pracują w „Colegio Nuestra Señora de Schoenstatt” w Pozuelo – w szkole prowadzonej przez naszą wspólnotę, która obejmuje wszystkie poziomy edukacji od przedszkola do matury.

ŻYCIE W DUCHU ŚWIĘTYM!

„Adoracja eucharystyczna, miłość do Maryi i duch misyjny to trzy cechy charakteryzujące wiarę narodu hiszpańskiego, które mają związek z Wieczernikiem Pięćdziesiątnicy pierwotnego Kościoła. Naszym zadaniem jest umacnianie tego ducha“.

PORTUGALIA

Na prośbę Ruchu Szensztackiego, istniejącego w Portugalii od 1960 roku, w 1975 roku do kraju przybyły Szensztackie Siostry Maryi. Do dziś pracują one w Portugalii przede wszystkim z młodzieżą szensztacką, z kobietami i rodzinami. W obu centrach szensztackich służą gościom i pielgrzymom. Do ośrodka w Gafanha de Nazaré należy również przedszkole.

UMIŁOWANE PRZEZ BOGA

„My, Portugalczycy, jesteśmy przekonani, że nasz kraj jest szczególnie kochany przez Boga, ponieważ jest to kraj Najświętszej Maryi Panny, Niepokalanej, i Matka Boża chciała się tu objawić (w Fatimie). Jako Siostry Maryi angażujemy się w to posłannictwo, aby każdy człowiek mógł czuć się kochany przez Boga”.

FRANCJA

Przy „Sanktuarium Jedności”, sanktuarium szensztackim w Cambrai – w miejscu, w którym w czasie I wojny światowej zginął Józef Engling (1898-1918) – nasza wspólnota utworzyła dom dla gości i pielgrzymów. Pracują tutaj dwie siostry, towarzyszą grupom pielgrzymów i umożliwiają duchowe spotkanie z Józefem Englingiem, młodym współpracownikiem ojca Kentenicha w dziele zakładania Szensztatu, którego proces beatyfikacyjny jest w toku.

 

13. EUROPA

CZECHY

Podczas II wojny światowej oraz w 1946 roku do naszej wspólnoty w Szwajcarii przybyły pierwsze czeskie siostry. Po komunistycznym zamachu stanu, w 1948 roku, siostry wróciły do ojczyzny, aby być ze swoim narodem. Z powodu prześladowań Kościoła w 1951 roku zdecydowały się przejść do podziemia. Podobnie jak wielu zakonników, księży i aktywnych osób świeckich, siedem Sióstr Maryi zostało uwięzionych na kilka lat.
Od przełomu politycznego w 1989 roku istnieją placówki w Pradze i w Rokole. W 1997 roku zostało poświęcone Sanktuarium Betlejem w Rokole. Troska o Centrum Szensztackie w Rokole jest głównym zadaniem naszej wspólnoty w Czechach.

„Jeśli nie staniecie się jak dzieci …“ (Mt 18,3)

„Jesteśmy wdzięczne naszym siostrom, które przez długi czas prześladowań pozostały wierne swojemu powołaniu. Źródłem ich siły była dziecięca miłość do Boga i do Matki Bożej. W naszym sanktuarium modlimy się, aby również współczesny człowiek otrzymał łaskę bycia dzieckiem przed Bogiem, tak jak nakazał nam Jezus“.

SZKOCJA

W Szkocji w latach 80. XX wieku, u podnóża wzgórz Campsie Hills w pobliżu Glasgow, powstało sanktuarium z centrum rekolekcyjnym i konferencyjnym.

 

14. EUROPA

Polska, Rosja i Białoruś

W 1946 roku przybyły do Polski dwie pierwsze siostry. Przyjechały pociągiem, razem z Polakami, którzy ocaleli z obozów koncentracyjnych i wracali do ojczyzny. Siostry starały się budować wspólnotę i Szensztat pomimo wielu trudności ze strony systemu komunistycznego. Jednym z przejawów represji było na przykład zniszczenie w 1967 r., na polecenie władz państwowych, pierwszego, jeszcze niedokończonego sanktuarium szensztackiego w Polsce. Ofiary, zaufanie, wierność i odwaga pierwszego pokolenia stały się podatnym gruntem dla rozwoju Szensztatu w Polsce.
Siostry pracują apostolsko, służąc różnym wspólnotom Ruchu Szensztackiego oraz w centrach szensztackich. Ponadto pracują w różnych obszarach – w kuriach diecezjalnych, w duszpasterstwie i w Caritas.

W 1990 roku siostry z Polski zostały wysłane na Białoruś (Grodno), a w 1991 roku do Rosji (Moskwa i Petersburg).

WIERNOŚĆ

„Naszą misją jest przyczynianie się do zachowania tysiącletniego dziedzictwa wiary i wartości chrześcijańskich naszego kraju, aby dać całemu światu prawdziwe świadectwo wierności wierze“.

 

15. USA

wraz z Meksykiem, Portoryko i Republiką Dominikańską

W 1949 roku sześć Sióstr Maryi przybyło do Teksasu, a osiem do Wisconsin. W 1954 roku do wspólnoty przyjęto pierwsze kobiety pochodzące z tych stanów. Milwaukee w stanie Wisconsin jest ważnym miejscem w historii Szensztatu ze względu na pobyt ojca Kentenicha w tym miejscu w latach wygnania – 1952-1965.
Obszary działalności: Głównym obszarem działalności jest zaangażowanie przy centrach szensztackich oraz praca na rzecz różnych wspólnot Ruchu Szensztackiego. Szczególną troską otaczane są miejsca, w których ojciec Kentenich mieszkał podczas wygnania, oraz pielgrzymi, którzy przybywają tu z całego świata, aby poznać jego życie i działalność.

„TAK, OJCZE“

„Właśnie w trudnym okresie swojego wygnania ojciec Kentenich dał nam wiarygodny przykład poddania się woli Bożej. Pokazał nam drogę urzeczywistniania Królestwa Ojca: żyć w wierności, radości i zaufaniu, jak dziecko przed Bogiem“.

AMERYKA ŚRODKOWA: Staraniem sióstr z USA na początku lat 70. XX wieku powstały placówki naszego Instytutu w Ameryce Środkowej. Siostry opiekują się tam centrami szensztackimi i często licznymi grupami pielgrzymów. W Republice Dominikańskiej prowadzą ośrodek żywieniowy dla około 150 dzieci.

 

16. AMERYKA POŁUDNIOWA

CHILE

W dniu 26 kwietnia 1936 r. pierwsza grupa, złożona z sześciu Sióstr Maryi, przybyła z Niemiec do portu w Valparaiso. Następnie udały się do Temuco, miasta na południu kraju, gdzie się osiedliły. Podczas pierwszej wizyty o. Kentenicha w Chile w 1947 r. nasza wspólnota w Chile została ukonstytuowana jako prowincja. Wyraźnym życzeniem Założyciela było, aby centrum prowincji chilijskiej znajdowało się w stolicy kraju, Santiago. Od 1948 roku kompleks składający się z sanktuarium, domu prowincjalnego i centrum szensztackiego znajduje się w Bellavista, dzielnicy Santiago.

COENACULUM DZISIAJ

„Jako prowincja chilijska postrzegamy nasze posłannictwo w tym, by naszym życiem przyczyniać się do tego, aby każde sanktuarium szensztackie stało się dla współczesnego Kościoła miejscem, w którym można doświadczyć Coenaculum, Wieczernika Zesłania Ducha Świętego“.

Oprócz pracy dla Ruchu Szensztackiego, ważnym obszarem działalności sióstr są szkoły w Santiago (Colegio Mariano de Schoenstatt) i Temuco (Colegio Madre Admirable de Schoenstatt). W trudnych pod względem warunków społecznych dzielnicach Santiago siostry angażują się w dwa projekty społeczne – „Hogar de María” i „Casa de María” – mające na celu wsparcie przede wszystkim dzieci, kobiet i rodzin.

EKWADOR

Siostry Maryi mieszkają i działają przy trzech sanktuariach. W Guayaquil prowadzą również dom rekolekcyjny przy sanktuarium. Siostry pracują przede wszystkim dla Ruchu Szensztackiego, pełnią posługę duszpasterską w dwóch szkołach szensztackich w Ekwadorze oraz w parafiach.

 

17. AMERYKA POŁUDNIOWA

BRAZYLIA

Placówki
Od roku 1975 w Brazylii istnieją dwie niezależne prowincje, jedna z centrum prowincji w Santa Maria/RS a druga – w Atibaia/SP

W dniu 10 czerwca 1935 r. 12 Sióstr Maryi z Niemiec przybyło do Brazylii, do miejscowości Jacarezinho/PR „w samym środku dżungli”, czyli do regionu, który w tamtym czasie był jeszcze słabo zaludniony. W swoim bagażu przywiozły trzy symbole: krzyż, kamień budowlany i skrzypce, symbolizujące – wiarę, wychowanie i kulturę. Oprócz pracy w seminarium duchownym i duszpasterstwie, pierwsze siostry w Londrina/PR przejęły odpowiedzialność za szpital, rozpoczęły nauczanie dzieci i pracowały w duszpasterstwie parafialnym. Już w 1938 roku udało się zbudować szkołę „Colégio Mãe de Deus”. Była to pierwsza szkoła w mieście Londrina i pierwsza szkoła naszej wspólnoty sióstr, która istnieje do dziś.

Obecnie ponad 50 sióstr pracuje dla różnych wspólnot Ruchu Szensztackiego oraz dla Apostolatu Pielgrzymującej Matki Bożej, a inne zajmują się przyjmowaniem licznych pielgrzymów przybywających do sanktuariów szensztackich. Wspólnota prowadzi również szkołę, kilka przedszkoli, od 1945 roku – szkołę muzyczną, centrum dla dzieci „Słoneczny zakątek” (CEFASOL), które wspiera dzieci i rodziny, oraz warsztat artystyczny.

• Z Santa Maria/RS, miejsca powstania nurtu pielgrzymujących sanktuariów, siostry opiekują się Apostolatem Pielgrzymującej Matki Bożej w 80 diecezjach (12 stanach) Brazylii.
• W Garanhuns/PE sanktuarium stało się miejscem pielgrzymek, które przyciąga rzesze wiernych ze wszystkich regionów kraju.
• W każdą niedzielę do sanktuarium w Atibaia/SP przyjeżdża od 60 do 100 autokarów z pielgrzymami, czyli kilka tysięcy osób.

TABOR DZISIAJ

„Tabor – miejsce przemienienia Pańskiego (por. Łk 9,30 n.). Każde sanktuarium jest „współczesnym Taborem”.
Tabor – tym właśnie chcemy być jako Rodzina Sióstr: radosną i gościnną wspólnotą, która wyróżnia się miłością do Chrystusa, umiłowanego Syna Ojca, i która przede wszystkim dzięki Pielgrzymującej Matce Bożej jest siłą ewangelizacyjną w Kościele“.

 

18. AMERYKA POŁUDNIOWA

ARGENTYNA

W 1935 roku pierwsza grupa sióstr (cztery siostry) przybyła z Niemiec do Villa Ballester (prowincja Buenos Aires). Od 1947 roku nasza wspólnota w Argentynie jest samodzielną prowincją.

Oprócz pracy w Ruchu Szensztackim i troski o centra szensztackie, siostry prowadzą dwie szkoły – w Oberá, do której uczęszcza około 850 uczniów, oraz w Buenos Aires, do której uczęszcza ponad 1000 uczniów – a także szpital (Sanatorio Mater Dei) w Buenos Aires. Własny projekt społeczny prowincji, który wspiera i promuje dzieci i rodziny w ubogich dzielnicach na obrzeżach Buenos Aires, nosi nazwę „La Nazarena”. Siostry pomagają również w parafiach w ubogich dzielnicach, a jedna z sióstr pomaga w „Hogar de Cristo” (ośrodku rehabilitacji osób uzależnionych od narkotyków). Jedna z sióstr jest lekarzem i pracuje jako kierowniczka ośrodka zdrowia w ubogiej dzielnicy Buenos Aires.

URUGWAJ

W kraju sąsiadującym z Argentyną, w Urugwaju, Siostry Maryi pracują od 1937 roku. W 1943 roku jako pierwsze wpadły na pomysł, aby „odtworzyć” sanktuarium szensztackie w Urugwaju. Tutaj powstało pierwsze z ponad 200 sanktuariów filialnych na świecie. Wokół tego sanktuarium w Nueva Helvecia do dziś tętni życie. Siostry opiekują się przede wszystkim pielgrzymami, wspierają Ruch Szensztacki i pracują w szkole.

PARAGWAJ

Pięć sióstr, które od 1981 roku mieszkają przy sanktuarium w stolicy kraju – Asunción, pracuje wyłącznie dla szybko rozwijającego się i bardzo aktywnego Ruchu Szensztackiego w tym kraju.

NAZARET: NA RZECZ KULTURY MAJĄCEJ OBLICZE RODZINY

„Postawcie sobie za cel idealne życie rodzinne, takie jak to, które prowadzono w Nazarecie. Każdy, kto was spotyka, musi spotkać Nazaret” – tę misję powierzył nam ojciec Josef Kentenich w 1947 roku, podczas jednej ze swoich wizyt w Argentynie“.

 

19. AFRYKA

REPUBLIKA POŁUDNIOWEJ AFRYKI wraz z Kenią

Republika Południowej Afryki jest pierwszym krajem, do którego już siedem lat po założeniu wspólnoty, w styczniu 1934 r., przybyły Siostry Maryi z Niemiec, jako misjonarki. Siostry stanęły przed wielkimi wyzwaniami. Z jednej strony ze względu na nieznany klimat i duże odległości. Z drugiej strony z powodu odrzucenia, jakiego doświadczały na obszarach zamieszkałych głównie przez ludność niekatolicką. Niemniej jednak przez lata udało im się osiągnąć wiele owocnych rezultatów w wielu projektach społecznych, w szkołach, na uniwersytetach i w centrach szensztackich.
Obecnie głównym przedmiotem działalności sióstr jest praca dla Ruchu Szensztackiego oraz w domach konferencyjnych i rekolekcyjnych. Siostry prowadzą również przedszkole, akademik dla 50 studentek oraz programy żywieniowe mające na celu walkę z ubóstwem.
Inicjatywy misyjne: W latach sześćdziesiątych XX wieku siostry zostały wysłane z Republiki Południowej Afryki do Burundi, Szkocji i Anglii. Obecnie obiecującym przyszłościowo projektem jest Kenia, gdzie w 2024 roku udało się założyć pierwszą placówkę w pobliżu stolicy kraju – Nairobi. Nasze siostry służą na miejscu Ruchowi Szensztackiemu w Kenii.

SOLIDARNOŚĆ W PRZYMIERZU MIŁOŚCI

„Sanktuarium w Kapsztadzie (jako ‘sanktuarium narodowe’) ma posłannictwo ‘Solidarność w przymierzu miłości’, sformułowane w czasach apartheidu. Jest to również motywacja dla naszego działania: opowiadamy się za kulturą przymierza miłości, kulturą szacunku, spotkania i dialogu ze wszystkimi ludźmi, bez względu na kolor skóry, religię czy klasę społeczną“.

 

20. AFRYKA

BURUNDI

Burundi należy do najbiedniejszych krajów Afryki i w ostatnim czasie cierpiało z powodu krwawych wojen domowych. W 1962 roku, na zaproszenie biskupa, pierwsze trzy siostry przybyły do Burundi z Republiki Południowej Afryki. Osiedliły się w Mutumba i wkrótce założyły tam ośrodek zdrowia, szkołę gospodarstwa domowego, która później została przekształcona w wyższą szkołę handlową, założyły plantacje kawy, owoców i warzyw oraz uczyły dzieci.
Siostry pracują obecnie głównie w opiece nad chorymi, ubogimi, niedożywionymi oraz dla rozwijającego się Ruchu Szensztackiego. Kilka liczb: obecnie do Ruchu należy około 415 grup dziecięcych, 800 grup młodzieżowych, ponad 500 grup kobiet i matek, 150 grup rodzin, prawie 30 grup studentek i pracownic wyższych uczelni. Rozesłanych zostało ponad 10 000 sanktuariów pielgrzymkowych, a co tydzień rzesze ludzi pielgrzymują do sanktuarium. Ruch ma do dyspozycji dwa centra szkoleniowe prowadzone przez naszą wspólnotę. Centrum zdrowia ze szpitalem, przychodnią i oddziałem położniczym jest dla mieszkańców regionu pierwszym i często jedynym miejscem, gdzie mogą uzyskać pomoc medyczną i poradę. Ponadto siostry prowadzą warsztat krawiecki dla młodzieży i dla matek.

BEZGRANICZNE ZAUFANIE

„Bezgraniczne zaufanie Bogu i Matce Bożej przeprowadziło nas przez wszystkie początkowe trudności i przez wszystkie okresy niepewności, ubóstwa i niedostatku. Trzymamy się słów ojca Kentenicha: kto ma ufność, ma wszystko!“